Mekong River at lowest level in 30 years on El NiñoBusiness Mirror
|
| Written by Bloomberg News |
| Thursday, 11 March 2010 20:20 |
 BANGKOK—The Mekong River, which flows from China through five countries in Southeast Asia, is at its lowest level in 30 years near Thailand’s border with Laos, a Thai official said.
The El Niño weather pattern has reduced rainfall in the area, and water levels may fall further if there’s a drop in supply from the upper reaches of the river, Kasemsun Chinnavaso, the Department of Water Resources’ director general, said in the northeastern Thai province of Nongkhai on Wednesday. “The lower level Mekong River affects trade among China, Laos and Thailand, and also product distribution,” Kasemsun said. “Water supply may be inadequate for consumption and for use in the agricultural The Mekong River Basin includes parts of China, Myanmar, Laos, Thailand, Cambodia and Vietnam, covering a total land area of 795,000 square kilometers, according to the Mekong River Commission’s web site. Farmers in the area produce enough rice to feed 300 million people a year, the group said. (Bloomberg News) In Photo: The bridge that leads to the Laos border stands over the dried-up banks of the Mekong River at a water station in Muang district, Nongkhai province, Thailand, on Wednesday. (Bloomberg) |
Mekong River at lowest level in 30 years on El Niño
Laos powers ahead
|
| Abundant in hydropower resources, it has taken on the role of a ‘battery’ for its electricity-starved neighbours |
| Barun Roy / New Delhi March 11, 2010, 0:40 IST |
Later this month, after four years in the making, Laos’ biggest hydropower plant so far, Nam Theun 2, will start producing electricity and selling almost all of it to Thailand. With this will further expand the landlocked country’s reputation as the “battery” for South-East Asian nations and its novel way of earning money for its development.
Also, to go into operation soon is another Thai-related hydropower station, the 615-MW Nam Ngum 2, while 17 other surrogate projects are at various stages of planning. At least 45 more projects are being studied for feasibility with the primary objective of exporting electricity to neighbouring countries and earning much-needed foreign exchange.
For Laos, it makes great sense. Its hydropower resources are among the largest in the sub-region but it doesn’t have the means to develop these resources on its own. At the same time, its neighbours, mainly Thailand and Vietnam, undergoing rapid economic growth, are acutely starved of electricity. So, why not call in the neighbours and ask them to set up power stations and buy back all the electricity produced by these plants for a guaranteed number of years?
It’s excellent regional cooperation too, and, chaperoned by the Asian Development Bank (ADB), it’s working very well. Of course, Thailand has been buying electricity from Laos since 1971 while Laos gets low-voltage power from Thailand to supply its border areas. But the trade got bigger in 1993 when Bangkok signed an agreement to import up to 1,500 MW of electricity a year from Laos. Through a series of new agreements that followed, Thailand’s annual commitment now stands at 5,000 MW till 2015 and 7,000 MW thereafter.
This resulted in the 214 MW Theun-Hinboun project, Laos’ first power joint venture with the private sector. It went into operation in 1998, cost $280 million, involved Thai and Swedish investors and is now being expanded. A year later came the 152 MW Houay Ho plant in the southern Attapeu province.
Construction of the $1.2 billion, 1,088 MW Nam Theun 2 plant on Nam Theun River, a major Mekong tributary in central Laos, began in 2005, ahead of the 523 MW Nam Theun 1, with investments from Electricite de France (35 per cent), Lao Holding State Enterprise (25 per cent), Electricity Generating Authority of Thailand (25 per cent) and Italian-Thai Development Public Co of Thailand (15 per cent). Ninety-three per cent of its production is slated for export to Thailand, and it’s estimated Laos will earn over $2 billion from this venture alone over the 25-year life of the concession.
It’s only natural that the success of the power arrangement with Thailand should encourage Vietnam too, whose energy needs are also growing by leaps and bounds. According to agreements concluded so far, Vietnam will import 2,000 MW of electricity from Laos and has lined up a number of projects for achieving that goal. The biggest of these is a 1,400 MW plant in Luang Prabang proposed by Petro Vietnam, while a 210 MW station, Sekaman 3, is being built in Sekong province. Last month, representatives of the two governments met and agreed to speed up the projects.
As the demand for energy rises throughout the Greater Mekong Sub-Region, averaging 10 per cent to 16 per cent a year over the next decade and in step with its fast growing economic activities, Laos’ “battery” role is destined to get even bigger in future, and it’s only a matter of time before Myanmar, blessed with similar huge untapped water resources, also decides to join the game. ADB, the architect of cooperation in the Greater Mekong area, is now helping develop regional transmission networks to put the regional power trade on more solid ground. A Regional Power Trade Coordination Committee has been formed to oversee various aspects of the trade and develop common standards.
A $20 million ADB technical assistance grant will help develop the first module of the sub-region’s northern power transmission project. Though mainly intended to boost domestic supply through 400 km of 115 kV transmission lines, the project will also provide a cross-border interconnection with Thailand. But the major focus is on building a network of 500 kV transmission interconnection, which include the following: (1) Jinghong (China) to Luang Namtha (Laos) to Thailand; (2) Luang Prabang (Laos) to Vietnam; (3) Hating (Vietnam) to Nam Theun 2 (Laos) to Thailand; (4) Pleiku (Vietnam) to Ban Sok/Attapeu (Laos) to Thailand; and (5) Tay Ninh province (Vietnam) to Strung Treng (Cambodia) to Attapeu (Laos) to Ubon Rat (Thailand).
Trafficker with tiger, panther bodies caught at Vietnam border
|
Over 2 tons of wildlife and animal bones seized VietNamNet Bridge
http://english.vietnamnet.vn/social/201003/Over-2-tons-of-wildlife-and-animal-bones-seized-898281/ |
||
| 14:59′ 11/03/2010 (GMT+7) | ||
| VietNamNet Bridge – The bones were seized at the Lao Bao border gate in Quang Tri on March 7 and are part of illegal wildlife trade between Laos and Vietnam.Wild animals become delicious cuisines
NGOs teach Vietnam students about illegal wildlife trade It’s the Year of the Tiger and actions needed to preserve tigers
Among them were a body of a tiger (95kg) and a black panther (27kg) kept in ice boxes in addition to the dried skeletons of buffaloes and goats as well as the horns of bulls. These things were carried by a lorry from Nghe An. The driver declared that a man in Savanakhet province, Laos, hired him to transport these things to Dong Hoi, Quang Binh province for 5 million dong. According to statistics, around 3,000 tons of wild animal meat are consumed and exported via the border with China annually, but experts said that this figure is just the tip of the iceberg. The Education for Nature (ENV) said that in recent years, wildlife trafficking and trade has increased in the number of cases and the seriousness. ENV set up a hotline to protect wildlife in 2005 and so far, it has recorded more than 1,600 wild animal trading cases. Related News: |
เซ็นแล้ว “ดอนสะฮอง” กั้นน้ำโขงแห่งแรก in Lao PDR
|
 |
||
|
| เซ็นแล้ว “ดอนสะฮอง” กั้นน้ำโขงแห่งแรก
โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ |
12 มิถุนายน 2551 11:19 น. |
http://www.manager.co.th/IndoChina/ViewNews.aspx?NewsID=9510000068846
ผู้จัดการรายวัน — การเซ็นสัญญาสัมปทานผ่านไปอย่างเงียบๆ ระหว่างนักลงทุนมาเลเซียกับรัฐบาลลาวเพื่อก่อสร้างเขื่อนกั้นลำน้ำโขงแห่งแรกดอนสะฮองในแขวงจำปาสัก ขณะที่ยังไม่มีการเปิดเผยรายละเอียดใดๆ เกี่ยวกับการศึกษาผลกระทบต่อสภาพแวดล้อม ตลอดจนการกอบกู้ความเสียหายต่างๆ ที่อาจจะเกิดขึ้นจากโครงการนี้
ตามรายงานของหนังสือพิมพ์ “เดอะสตาร์” บริษัท เมกะเฟิร์สท์คอร์ป (Mega First Corporation Bhd) ได้เซ็นสัญญาเพื่อพัฒนาโครงการกับฝ่ายลาวตั้งแต่วันที่ 1 ก.พ.2551 ซึ่งจะเป็นการสัมปทานแบบก่อสร้าง-ดำเนินการส่งมอบ หรือ บีโอที
ยังไม่เคยมีการเปิดเผยรายละเอียดใดๆ เกี่ยวกับสัญญาสัมปทานและโครงการดอนสะฮอง ทั้งจากฝ่ายลาวและฝ่ายผู้ลงทุน ท่ามกลางเสียงเรียกร้องขององค์กรอนุรักษ์สภาพแวดล้อมแห่งต่างๆ ที่แสดงความห่วงใยต่อสภาพแวดล้อม
หนังสือพิมพ์ฉบับเดียวกัน ยังรายงานว่า บริษัท IJM Corp ได้บรรลุความตกลงกับเมกะเฟิร์สท์ เพื่อเข้าร่วมลงทุนในการก่อสร้างและดำเนินการโครงการดอนสะฮอง โดย IJM แถลงในวันอังคาร (10 มิ.ย.) จะเข้าถือหุ้น 30% ในโครงการดังกล่าวในราคาหุ้นละ 1 ดอลลาร์
ถ้าหากรายงานของสื่อมาเลเซียเป็นความจริง ดอนสะฮองก็จะเป็นเขื่อนกั้นลำน้ำโขงแห่งแรกในลาวจากทั้งหมด 8 หรือ 9 โครงการที่กำลังอยู่ระหว่างการสำรวจโดยนักลงทุนจากไทย จีน และเวียดนาม
ในเดือน พ.ค.2550 องค์กรเอกชนอนุรักษ์สภาพแวดล้อมทั้งในเอเชียและยุโรป ได้ชุมนุมที่หน้าสถานทูตลาวกรุงกัวลาลัมเปอร์และยื่นหนังสือ ขอให้รัฐบาลลาวเปิดการไต่สวนสาธารณะโครงการเขื่อนดอนสะฮองขึ้นในนครเวียงจันทน์เพื่อให้โครงการนี้มีความโปร่งใส
ตามข้อมูลของโครงการแม่น้ำเพื่อชีวิต ซึ่งเป็นองค์กรเอกชนอนุรักษ์สภาพแวดล้อม เขื่อนดอนสะฮองเป็นเขื่อนขนาดเล็กมีกำลังปั่นไปเพียง 240 เมกะวัตต์ สร้างกั้นลำน้ำที่เรียกว่า “ฮูสะฮอง” ในอาณาบริเวณดินแดน “สี่พันดอน” ที่ลำน้ำโขงไหลแยกออกเป็นหลายสาย
กลุ่มดังกล่าวได้อ้างผลการศึกษาชิ้นหนึ่งที่ระบุว่า เขื่อนดอนสะฮองกำลังจะสร้างความหายนะใหญ่หลวงที่สุดต่อระบบนิเวศแห่งลำน้ำโขง และ จะส่งผลกระทบในทางลบต่อประชาชนทั้งชาวกัมพูชา ลาวและไทย
“ดอนสะฮองเป็นเส้นทางเคลื่อนย้ายที่สะดวกที่สุดของฝูงปลาจากโตนเลสาป (ในกัมพูชา) ไปสู่แม่น้ำโขง..” น.ส.เพียรพร ดีเทศน์ แห่งโครงการแม่น้ำเพื่อชีวิต กล่าวระหว่างการแถลงข่าวในเดือน พ.ย.2550
กลุ่มอนุรักษ์กลุ่มนี้ กล่าวว่า เขื่อนดอนสะฮองจะสร้างความเสียหายมากที่สุดต่อระบบแม่น้ำโขง ต่อการขยายพันธุ์ของปลาที่ว่ายทวนน้ำขึ้นไปวางไข่และเติบโตในลำน้ำระหว่างลาวกับไทยซึ่งตลอดลำน้ำสายนี้มีปลาอยู่ประมาณ 1,300 สายพันธุ์ เป็นแหล่งอาหารของประชาชนราว 60 ล้านคน
เขื่อนแห่งนี้กำลังจะส่งผลกระทบต่อความเป็นอยู่ของโลมาอิรวดี (ปลาข่า) ที่กำลังเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ ในบริเวณสี่พันดอน
ปัจจุบันกำลังมีการสำรวจโครงการก่อสร้างเขื่อนกั้นลำน้ำโขงแห่งอื่นๆ คือ เขื่อนปากแบ่ง เขื่อนหลวงพระบาง เขื่อนไซยะบูลี เขื่อนปากลาย เขื่อนปากชม-ซะนะคาม เขื่อนบ้านกุ่ม กับเขื่อนบ้านลาดเสือ
นักวิชาการด้านสิ่งแวดล้อมของไทยกล่าว เป็นไปได้ที่จะมีโครงการเขื่อนท่าอุเทน-ท่าแขก ซึ่งจะเป็นโครงการเขื่อนกั้นลำน้ำโขงแห่งที่ 9 และเป็นแห่งที่ 4 จากความร่วมมือระหว่างไทยกับลาว
