Archive for November 9th, 2010

November 9, 2010

Regional press encouraged by Burma election

Cached:  http://www.bbc.co.uk/news/world-asia-pacific-11719063

Man reads a newspaper in Rangoon, Burma, 8 November 2010
In Burma the election was reported as a success

Newspapers in the Asian region support Burma’s first election in 20 years as a small but important step towards eventual democracy.

Chinese papers strongly urge Burma and the rest of the region to ignore the West’s condemnation and press on with their own methods of political change.

A Thai paper says that the Association of Southeast Asian Nations (Asean) will have no choice but to endorse the results as Burma’s inclusion in the group helps support its high economic growth.

The Indian press hopes that small political steps will eventually “open the floodgates”.

However, a Burmese exile publication replies that it is a “fantasy” to think that change is just around the corner.

EDITORIAL IN CHINA’S HUANQUI SHIBAO (GLOBAL TIMES)

If the outside world wants to encourage Burma to open up, the West should take the lead in toning down its hostility… The incompatibility of China’s policy on Burma with the West is difficult to change. We should do more work on Southeast Asian countries and form a consensus with them on Burma.

SUN GUANGYONG IN CHINA’S RENMIN RIBAO (PEOPLE’S DAILY)

While in Myanmar (Burma), this reporter contacted the people of Myanmar from all walks of life and felt the common aspiration of the masses: The new government produced by the general elections will be able to ensure social stability, improve the lives of the masses, and enable Myanmar to take the road of prosperity and development.

ZHUANG GUOTU IN CHINA’S GLOBAL TIMES (ENGLISH EDITION)

Though the election may not be perfect, it’s a step forward in the country’s democratic development… There is no successful precedent among developing nations to achieve democracy by following Western instructions. I believe developing countries, including Myanmar, should seek their own democracy based on domestic conditions.

YIN HONGWEI IN CHINA’S GUOJI XIANQU DAOBAO (INTERNATIONAL HERALD LEADER)

Even though many restrictions and many challenges still exist, it was indeed not easy for the Burmese military government to take this step. If international public opinion really cares about Burma, it should be a little more tolerant.

EDITORIAL IN BANGLADESH’S DAILY STAR

Regrettably, neither Myanmar’s immediate neighbours nor the Asean countries have been able to do much to convince the military rulers in Yangon (Rangoon) to return power to where it belongs: the people.

However, notwithstanding the negativities we would like to share the optimists’ view that in the dark cloud there is yet a silver lining and that this will be the start of the process of democratisation in Myanmar, albeit slowly.

KAVI CHONGKITTAVORN IN THAILAND’S THE NATION

The poll again places Asean in an awkward position as it must be the first to endorse the outcome being condemned worldwide. It also comes at a time when Asean wants to expand its international role. Asean’s overall bargaining power still rests on its continued high economic growth contributing to global economic recovery.

Asean argues that Burma’s full integration with Asean would help to sustain such dynamism due to its huge population and abundant natural resources. Eventually, it is inevitable that Asean will have to embrace Burma’s post-election by concurring to have Burma take up the Asean chair in January 2014, after Brunei. It is a fait accompli.

COMMENTARY IN THE AUSTRALIAN

For those who believe there is a way out of the Burma impasse, other than confrontation, and that more pragmatism and less sloganeering is needed to achieve the economic reform that will, as in China, bring real improvement to the lives of its 50 million people, there is no doubting the potential importance of the poll.

EDITORIAL IN INDIA’S THE TRIBUNE

Let us hope that the optimists prove right. The elections should be used by the pro-democracy forces in Myanmar to force the military junta to go back to the barracks and leave the task of governance to politicians.

EDITORIAL IN INDIA’S DECCAN HERALD

While the election is a farce, it is not without its merits. It signals that the generals are testing the waters, albeit gingerly. However flawed it might be the vote is a small step in Myanmar’s political transformation.

Several Western countries have rejected the election outright. Their approach is wrong. They must use the opportunity the election has thrown up to engage with Myanmar’s new government. They must leverage to push it to release Aung San Suu Kyi and other political prisoners. Isolating the generals has not worked in bringing change in Myanmar; perhaps engaging them positively will rid the generals of their deep suspicion of the world.

EDITORIAL IN THE INDIAN EXPRESS

If a door opens even a crack, the light must come in. This hint of progress must be expanded from here. Moreover, it should also be kept in mind that the most difficult or dangerous moment for a dictatorship is precisely when it begins to reform. It’s quite possible that the tiny changes wrought by the military now will eventually open the floodgates. India is aware of the fine print, and has thus silently encouraged this process.

ZOYA PHAN IN BURMESE EXILE MAGAZINE IRRAWADDY

There has been too much focus on the small possible changes after the election, and not enough on how very little will really change, or possibly even get worse. The imagined changes are equivalent to giving a starving man a single grain of rice. It is not enough.

Aung San Suu Kyi has said that we must hope for the best, but prepare for the worst. Sadly, much of the international community seems to be living in a fantasy land when it comes to the election, not just hoping for the best, but trying to convince itself that change may be just round the corner. We know from experience with this dictatorship, however, that it is the worst which happens to us over and over again.

BBC Monitoring selects and translates news from radio, television, press, news agencies and the internet from 150 countries in more than 70 languages. It is based in Caversham, UK, and has several bureaux abroad.

======================

Opposition Parties Concede Defeat in Myanmar

Cached:  http://www.nytimes.com/2010/11/10/world/asia/10burma.html

By SETH MYDANS

Published: November 9, 2010

BANGKOK — The two main opposition parties conceded a long-expected defeat on Tuesday in Myanmar’s parliamentary election, which was carefully engineered to elect a civilian government that would be controlled by the military.

There was no official announcement of the outcome of the voting, but scattered results suggested a huge victory for the military-backed Union Solidarity and Development Party.

The tally had been a foregone conclusion, with the election rules slanted to favor the military-backed parties and opposition parties each contesting only a small fraction of the seats.

As the votes were being counted, the Burmese army battled ethnic Karen rebels who had taken over the post office and police station in the border town of Myawaddy. As many as 20,000 refugees have fled across a river into Thailand since the fighting broke out Sunday, but the fighting appeared to have died down Tuesday and the refugees were returning home. More than a dozen people were reported to have been wounded, a few of them in Thailand by stray gunfire and rockets.

The election was intended to legitimize military rule behind a mask of civilian government, analysts said, ending a half century of outright military power in the former Burma.

The National League for Democracy, headed by Daw Aung San Suu Kyi, declined to take part, saying campaign rules were undemocratic and unfair. The party won the last election, in 1990, but the military annulled the result and clung to power.

Mrs. Aung San Suu Kyi has been held under house arrest for most of the last 20 years. Her latest term of house arrest expires on Saturday and there is a slight possibility that the junta will free her now that the election is over.

International reaction was sharply split between Myanmar’s big neighbor and supporter, China, and Western nations that have pursued a policy of isolation and sanctions against Myanmar.

China on Tuesday welcomed the vote Tuesday, one day after the United States and the United Nations issued strong statements condemning it.

Myanmar’s neighbors in Southeast Asia, who have wavered between acceptance and criticism of the junta, also welcomed the elections.

On Monday President Barack Obama said, “It is unacceptable to steal an election, as the regime in Myanmar has done for all the world to see.”

In a statement, United Nations Secretary General Ban Ki-moon said the vote was “insufficiently inclusive, participatory and transparent.”

The fighting on the border was a reminder of a long-running civil war with a number of ethnic groups that has raged for decades in remote mountains and jungles, far from the politics that consume the cities.

Continuing unrest in parts of the minority ethnic areas led the government to exclude some 1.5 million people from the election.

In one of the world’s longest-running separatist insurgencies, minority groups in Myanmar’s untamed regions have been fighting against government control since Burma won independence from Britain in 1948. The people fleeing into the Thai border town of Mae Sot were the latest wave of refugees who have sought safety over the years in camps along the border. Thai officials said they would be sent back when the situation returned to normal.

By Tuesday, the government appeared to have taken control and the fighting had subsided to smaller clashes along the river, including the area of Three Pagoda Pass, according to news reports from the border. At least five Thai villagers were wounded when rocket-propelled grenades landed near Mae Sot, the Thai military said.

The Irrawaddy, a Thailand-based magazine with contacts inside Myanmar, reported that as many as 20 people were injured in Myawaddy and that some may have been killed.

The attackers were a breakaway group of the Democratic Karen Buddhist Army, which has given up a long-standing demand for independence and is now seeking autonomy under the umbrella of the national government.

Like some other ethnic groups it has reached a ceasefire with the government forces. But many in these groups are angry at attempts by the military to absorb them into a border guard force, and the current fighting could be linked to that grievance.

Related News:

======================

Fighting At Burma’s Border After Elections

TIME – Apichart Weerawong, Thanyarat Doksone

Cached:  http://www.time.com/time/world/article/0,8599,2030224,00.html

By AP Tuesday, Nov. 09, 2010

Fighting between ethnic rebels and government troops rumbled on for a third day Tuesday as activists warned that the violence, which has sparked a refugee exodus from Burma, could escalate in the aftermath of contentious elections.

Clashes at key points along the Thai-Burma border since Sunday have sent some 20,000 panicked villagers into Thailand, which already shelters a quarter-million ethnic minority refugees from brutal campaigns by the Burma army.(See pictures of the vast differences between the poor and elite in Burma.)

The exodus underlined Burma’s vulnerability to unrest following the country’s first election in two decades on Sunday, which was billed by the ruling junta as a key stage in its self-proclaimed road to democracy. Its political opponents and Western nations have decried the vote as unfair and repressive.

President Barack Obama said Monday it was unacceptable for Burma’s government to “steal an election” and hold the people’s aspirations hostage to the regime’s greed and paranoia. U.N. Secretary-General Ban Ki-moon said the voting was not inclusive enough and lacked transparency.(See pictures of the hope for Burma’s future.)

For a third day Tuesday, sporadic gunfire erupted in Myawaddy. Refugees told Thai officials, however, that government forces had retaken the Burma border town and that the fighting was likely to end, according to Thai Gov. Samard Loyfar of adjacent Tak province.

“We have to evaluate the situation to see if the clashes have actually ended before sending them back,” he said.

By Tuesday morning, some 20,000 refugees had fled into Thailand, said government spokesman Panitan Wattanayagorn. He said the government was working with humanitarian groups to tend to them and remained concerned about the violence escalating.(See pictures of what life is like for the youth of Burma.)

“At the moment, officers along the border have beefed up security, especially at the spots where clashes occurred,” Panitan said.

Burma has been ruled by the military near-continuously since 1962, and rebellions by its ethnic minorities predate its independence from Britain in 1948.

Sunday’s election was the first in Burma, also known as Burma, since a 1990 vote won by pro-democracy leader Aung San Suu Kyi’s party, which was barred from taking power and boycotted the new polls. The regime says the election heralds a transition to civilian rule, but junta-backed candidates are virtually certain to dominate the new parliament.

Several human rights groups warned of possible civil war as ethnic groups are pressured by the government to accept a new constitution that offers them little autonomy. Several groups that field potent guerrilla armies refused to take part in the election.

“If the dictatorship goes ahead with plans to attack all armed groups refusing to surrender, today’s fighting will be the equivalent of a first small skirmish,” said the Burma Campaign UK in a statement.

In the heaviest clashes, Karen rebels reportedly seized a police station, post office and other buildings Sunday in Myawaddy. More fighting broke out further south for one hour Monday at the Three Pagodas Pass, said local Thai official Chamras Jungnoi. There was no word on any casualties.

Refugees marched, shepherded by Thai security personnel, through the streets of the Thai town of Mae Sot, which is just across a river from Myawaddy. Those few carrying belongings toted them on top of their heads, while several lucky ones got rides on pickup trucks.

They were being sheltered near the Mae Sot airport at a location that was becoming overcrowded.

State media and the Election Commission reported Monday that 40 junta-backed candidates won their races, but a day after the polls closed, virtually no other official results — even on voter turnout — were available

The junta-backed Union Solidarity and Development Party was certain to win an overwhelming number of seats. It fielded 1,112 candidates for the 1,159 seats in the two-house national parliament and 14 regional parliaments. The largest anti-government party, the National Democratic Force, contested just 164 spots.

The constitution sets aside 25 percent of parliamentary seats for military appointees.

The NDF said provisional returns it had collected showed it winning 15 seats.

NDF chief Khin Maung Swe accused the USDP of using every possible method to steal the vote, and said it was “sure to win 90 percent if they continue to cheat in such manner.”

The NDF is led by breakaway members of the former National League for Democracy of detained Nobel Peace Prize laureate Suu Kyi, who has been locked up in her Rangoon villa on and off since 1989. The party was disbanded this year after declining to register.

Suu Kyi’s term of house arrest is supposed to expire Saturday, though the junta has kept silent over whether it will grant her freedom.

Associated Press photographer Apichart Weerawong in Mae Sot, Thailand, and writers Thanyarat Doksone in Bangkok, Edith M. Lederer at the United Nations and Frank Jordans in Geneva contributed to this report.

See TIME’s Pictures of the Week.

See the Cartoons of the Week.

Read more: http://www.time.com/time/world/article/0,8599,2030224,00.html#ixzz14nDee5Di

November 9, 2010

Case Study from Thai Side: พบเชื้อพระวงศ์คนที่ 6 “เจ้าอะนุวง” บรมกษัตริย์ลาวทรงให้อภัย “ผู้รุกราน” – Update_05

View Original Source:  http://www.manager.co.th/IndoChina/ViewNews.aspx?NewsID=9530000157799

โดย วุฒิพงษ์ หลักคำ-บุญญะสาร

ทรงให้อภัย--- พระเจ้าอะนุวงของลาว ประทับยืนหันพระพักตร์ข้ามแม่น้ำโขงสู่ทางทิศใต้ ไปยังดินแดนที่ครั้งหนึ่งพระองค์ทรงนำไพร่พลทำสงครามต่อสู้ ในความพยายามประกาศเอกราชแต่ไม่สำเร็จ รัฐมนตรีของลาวกล่าวว่า พระหัตถ์เบื้องขวาที่ยื่นออกไปเบื้องหน้าและผายออก แสดงให้เห็น "การให้อภัย" แก่ "ผู้รุกราน" และ ผู้ที่เคยทำทารุณกรรมต่อพระองค์กับชาวลาวเมื่อกว่า 100 ปีก่อน พิธีประดิษฐานพระบรมราชานุสาวรีย์ จัดขึ้นบ่ายวันอาทิตย์ (7 พ.ย.).

ASTVผู้จัดการออนไลน์ – ทางการลาวได้สืบค้นพบบุคคลที่เป็น “เชื้อพระวงศ์คนที่ 6” ของพระเจ้าอะนุวง พร้อมพบหลักฐานใหม่เกี่ยวกับกษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรเวียงจันทน์ ซึ่งนำมาสู่การสร้างพระบรมราชานุสาวรีย์บรมกษัตริย์ ผู้ทรงนำชาวลาวลุกฮือต่อสู้ ให้พ้นจากการเป็นเมืองขึ้นของอาณาจักรสยามเมื่อกว่า 100 ปีก่อน

การสืบพบบุคคลที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับหลักฐานใหม่ๆ ทำให้สามารถกำหนดรูปทรงสัณฐานบรมกษัตริย์ของชาวลาวได้ นายสมสะหวาด เล่งสะหวัด รองนายกรัฐมนตรี ประธานคณะกรรมการจัดงานเฉลิมฉลองครบรอบ 450 ปีนครเวียงจันทน์ เปิดเผยในพิธีประดิษฐานพระบรมราชานุสาวรี ในบ่ายวันอาทิตย์ (7 พ.ย.) ที่ผ่านมา

รูปปั้นหล่อพระเจ้าอะนุวง ทรงพระภูษาแบบจอมทัพ พระหัตถ์เบื้องซ้ายทรงกุมพระขันธ์มั่น พระหัตถ์ขวายื่นตรงออกเบื้องหน้าและผายออก ซึ่ง นายบัวเงิน ซาพูวง รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแถลงข่าวและวัฒนธรรม กล่าวว่า เป็นการแสดง “การให้อภัย” แก่ผู้รุกรานอาณาจักรลาวและกระทำทารุณต่อพระองค์กับชาวลาวในอดีต

พิธีประดิษฐานพระบรมราชานุสาวรีย์ จัดขึ้นเป็นรัฐพิธี มีผู้นำระดับสูงของพรรคประชาชนปฏิวัติลาวและรัฐบาล เข้าร่วมจำนวนมาก เช่นเดียวกับชาวนครเวียงจันทน์นับพันๆ คน โทรทัศน์แห่งชาติถ่ายทอดสดตลอดงาน และ “ASTVผู้จัดการออนไลน์” รับชมได้ในกรุงเทพฯ

“เจ้าอะนุ” เป็นกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่ แม้ความพยายามกอบกู้เอกราชจะไม่ประสบความสำเร็จ แต่ก็เป็นตัวอย่างของชาวลาวผู้มีจิตใจรักชาติ รักเอกราช มีความหวงแหนและหยิ่งทะนงในชาติของตน นายสมสะหวาด กล่าวระหว่างรายงานต่อ พล.ท.จูมมะลี ไซยะสอน ประธานประเทศ เลขาธิการใหญ่พรรคประชาชนปฏิวัติลาว ประธานในรัฐพิธีเมื่อวันอาทิตย์

โครงการเริ่มขึ้นในต้นปี 2010 คณะอนุกรรมการก่อสร้างและปั้นหล่อ กับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องได้ลงสำรวจเก็บข้อมูลที่เมืองเซโปน แขวงสะหวันนะเขต “จนสามารถค้นพบเอกสารทางประวัติศาสตร์และเชื้อสายคนที่ 6 ของเจ้าอะนุวง..” รองนายกฯ ผู้ประจำการรัฐบาล กล่าว

“อิงตามข้อมูลทางประวัติศาสตร์นั้น คณะอนุกรรมการ จึงได้ออกแบบเกี่ยวกับรูปโฉมโนมพรรณ การทรงเครื่อง (พระภูษา) และอิริยาบถของพระองค์ มีการประชุมสัมมนาทางวิชาการหลายครั้ง จนเป็นเอกภาพกัน จากนั้นจึงเสนอขอคำชี้นำและได้รับการตกลงจากองค์การสูงสุดของพรรคและรัฐ” นายสมสะหวาดกล่าวถึงที่มาของพระบรมรูป

พระบรมราชานุสาวรีย์ประทับยืนตระหง่านอยู่ที่สวนสาธารณะริมฝั่งแม่ น้ำโขง ฝั่งตรงข้าม อ.ศรีเชียงใหม่ จ.หนองคายของไทย ทรงหันพระพักตร์ลงทิศใต้ สู่ดินแดนที่ครั้งหนึ่งบรมกษัตริย์ของลาวได้พยายามต่อสู้ เพื่อให้ “อาณาจักรจันทบูลีสีสัตนาคนหุต” พ้นจากการเป็นประเทศราช.

 

ภาพบนจอโทรทัศน์แห่งชาติซูมเข้าใกล้ รูปปั้นหล่อทองสำริด เป็นครั้งแรกที่ทุกฝ่ายได้เห็นพระโฉมของบรมกษัตริย์ของลาวที่เหมือนหรือใกล้ เคียงกับพระองค์จริงมากที่สุด รองนายกฯ ลาวกล่าวว่า ทำจำลองขึ้นตามหลักฐานที่ค้นพบใหม่และจากคำบอกเล่าของ "เชื้อพระวงศ์คนที่ 6" ที่สืบค้นพบเมื่อต้นปีนี้ ในแขวงสะหวันนะเขต

พระบรมราชานุสาวรีย์พระเจ้าอะนุวงสูงเกือบ 15 เมตร ประทับยืนตระหง่านเป็นนิรันดรที่สวนสาธารณะใหญ่ริมแม่น้ำโขงนครเวียงจันทน์ เป็นเครื่องเตือนใจ "ไม่ให้ความเลวร้ายในประวัติศาสตร์" หวนกลับคืนมาอีก รัฐมนตรีของลาวกล่าว

ภาพบนจอโทรทัศน์แห่งชาติซูมเข้าใกล้ รูปปั้นหล่อทองสำริด เป็นครั้งแรกที่ทุกฝ่ายได้เห็นพระโฉมของบรมกษัตริย์ของลาวที่เหมือนหรือใกล้ เคียงกับพระองค์จริงมากที่สุด รองนายกฯ ลาวกล่าวว่า ทำจำลองขึ้นตามหลักฐานที่ค้นพบใหม่และจากคำบอกเล่าของ "เชื้อพระวงศ์คนที่ 6" ที่สืบค้นพบเมื่อต้นปีนี้ ในแขวงสะหวันนะเขต

**ประวัติศาสตร์อันขมขื่น**

“พระเจ้าอะนุวง” ที่ชาวไทยรู้จักในพระนาม “เจ้าอนุวงศ์เวียงจันทน์” ในประวัติศาสตร์ ทรงผูกพันกับราชอาณาจักรสยามมากที่สุด ทรงพำนักและศึกษาร่ำเรียนอยู่ในกรุงเทพฯ เป็นเวลาหลายปี ในรัชสมัยพระมหาเจษฎาราชเจ้า พระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 3 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ มหาราชพระองค์ล่าสุดของชาวไทย

ภายหลังได้กลับไปครองราชสมบัติในเวียงจันทน์ พระเจ้าอะนุวงทรง “ก่อกบฏ” และ นำกำลังพล 4 ทัพ จำนวนหลายหมื่นคนข้ามแม่น้ำโขงใน 4 ทิศทาง เพื่อนำชาวลาวที่ถูกกวาดต้อน และถูกบังคับใช้งานหนักกลับสู่อาณาจักรลาวอีกครั้ง

ประวัติศาสตร์ของลาวระบุว่า มีชาวลาวเสียชีวิตล้มตายไปนับหมื่นๆ คน จากการเกณฑ์แรงงานไปขุดคลองแสนแสบโดยอาณาจักรสยาม

การศึกครั้งนั้น แม่ทัพคนหนึ่งของลาวนำกำลังพลข้ามเขาดงพญาไฟไปจนถึง จ.สระบุรี ซึ่งอยู่ห่างจากกรุงเทพฯ เพียง 80 กิโลเมตร เพื่อนำชาวลาวอีกนับหมื่นกลับคืนบ้านสู่เกิด

พระเจ้าอะนุวงทรงเตรียมการเป็นเวลาหลายเดือน โดยร่วมกันกับพระราชบุตรเย้ ที่ครองราชอาณาจักรจำปาสักทางใต้ แม้จะไม่ได้รับความร่วมมือจากราชอาณาจักรล้านช้างแห่งหลวงพระบางก็ตาม โดยทรงเชื่อว่าเป็นโอกาสเหมาะที่จะประกาศเอกราช ในขณะที่อาณาจักรสยามถูกกดดันจากนักล่าอาณานิคมอังกฤษทางตอนใต้

แต่นักประวัติศาสตร์ในยุคต่อมาลงความเห็นว่า “เจ้าอนุวงศ์” ประเมินความเข้มแข็งของอาณาจักรใหญ่แห่งลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาต่ำเกินไป.

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 3 ทรงบัญชาให้กองทัพสยามจำนวน 8 ทัพไปปราบ “กบฏเจ้าอนุวงศ์” แต่ถูกทัพลาวต่อต้านอย่างเหนียวแน่น และใช้เวลานานถึง 2 ปี ฝ่ายสยามสูญเสียกำลังพลกับนายกองจำนวนมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในความพยายามเข้าตีค่ายทหารลาว ที่ “เมืองหล่ม” และ เมืองหนองบัวลำพู

พระยาราชสุภาวดี (ต้นตระกูลสิงหเสนีย์) แม่ทัพใหญ่ได้รับบาดเจ็บ โดยแม่ทัพของฝ่ายลาวคนหนึ่ง “ควบม้าพุ่งเข้าใส่ใช้หอกแทงเข้าบริเวณท้องน้อย พระยาราชสุภาวดีล้มลง น้องชายของพระยาราชสุภาวดี ซึ่งเป็นนายกองคนหนึ่ง รีบเข้าไปช่วยเหลือแต่ถูกฟันด้วยดาบจนเสียชีวิต” นักเขียนคนหนึ่งของลาวบันทึกข้อมูลทางประวัติศาสตร์

อย่างไรก็ตาม แม่ทัพใหญ่กองทัพสยาม ยังบัญชาการศึกจนกระทั่งได้รับชัยชนะ

กองทัพสยามยกข้ามโขง บุกเข้าถึงกรุงเวียงจันทน์ เผาเมืองจนราบคาบ วัดวาอารามสำคัญทุกแห่งถูกเผาทำลายวอด ยกเว้นวัดสีสะเกดเพียงแห่งเดียว ซึ่งเป็นที่ตั้งทัพและเป็นที่เผาศพทหารสองฝ่ายที่เสียชีวิตจากการศึก

วัดสีสะเกดได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่ในสมัยพระเจ้าอะนุวง พระอุโบสถยังปรากฏเป็นสถาปัตยกรรมแบบรัตนโกสินทร์มากระทั่งทุกวันนี้ และ ขบวนแห่พิธีประดิษฐานพระบรมรูปเมื่อวันอาทิตย์ ก็เริ่มจากวัดสีสะเกด …

ทางการลาวไม่ได้ให้รายละเอียดใดๆ เกี่ยวกับ “เชื้อพระวงศ์คนที่ 6” ที่สืบค้นพบเมื่อต้นปีนี้

แต่ตามหน้าประวัติศาสตร์ของลาว พระเจ้าอะนุวง พระอุปราชกับพระราชบุตร ที่ทรงหลบหนีจากเวียงจันทน์ ถูกกองทหารสยามที่มีกำลัง 500 นายตามจนพบในสะหวันนะเขต ต่อมาถูกนำไปกรุงเทพฯ โดยทางเรือ (ตามลำน้ำเจ้าพระยา) ทรงถูกขังในกรงเหล็กอย่างแน่นหนา เช่นเดียวกับเชื้อพระวงศ์ทุกพระองค์.

ในกรุงเทพฯ พระเจ้าอะนุวง ทรงถูกขังไว้ที่ “กรมตำรวจ” ใกล้กับวัดจักรวรรดิ เวลาเช้าทุกวัน “เชลยศึก” จะถูกนำไปประจานที่สนามหลวง โดยแยกขังในกรงเหล็กรวม 13 กรง พระราชบุตรทุกพระองค์ถูกบังคับให้ร้องประจานตัวเองทุกวัน… เป็นเหตุทำให้ชาวลาวในยุคหนึ่ง เรียกเมืองหลวงของสยามว่า “บางกอกกรงเหล็ก”

“การทรมานดำเนินไปเป็นเวลา 8 วัน พระเจ้าอะนุวงทรงสิ้นพระชนม์ ถึงกระนั้นพระศพก็ยังถูกนำไปเสียบประจานที่สำเหร่…” นักเขียนชาวลาวคนหนึ่ง เขียนเกร็ดประวัติศาสตร์ในช่วงเวลาสำคัญ แต่ไม่ได้กล่าวถึงชะตากรรมของพระมเหสี พระสนม ที่ได้รับอนุญาตให้ปรนนิบัติขณะถูกคุมขัง ตลอดจนเชื้อพระวงศ์อื่นๆ

อย่างไรก็ตาม ปราชญ์ของลาว กล่าวว่า ลักษณะของพระบรมรูปที่ทำพิธีประดิษฐานในวันอาทิตย์นี้ แสดงให้เห็นว่า พระเจ้าแผ่นดินพระองค์สุดท้ายของเวียงจันทน์ ทรงให้อภัยแก่ทุกสิ่งทุกอย่าง

พระบรมราชานุสาวรียังเป็นสิ่งเตือนใจ “ไม่ให้ประวัติศาสตร์ที่ระทมขมขื่นนั้นกลับคืนมาอีกครั้งหนึ่ง” รัฐมนตรีช่วยว่ากรกระทรวงแถลงข่าวและวัฒนธรรมลาว ให้สัมภาษณ์ผ่านโทรทัศน์ลาวสตาร์ เมื่อวันที่ 2 พ.ย.ซึ่งทางการนำรูปปั้นหล่อขึ้นติดตั้งบนแท่นแล้วเสร็จ

This slideshow requires JavaScript.

ตามรายงานของรองนายกรัฐมนตรีลาวเมื่อวันอาทิตย์ พระบรมราชานุสาวรีมีความสูงจากพื้นถึงจอมเกศรวม 14.99 เมตร เฉพาะรูปปั้นหล่อสูง 8.29 เมตร ฐานตั้งกว้างเป็นสีเหลี่ยมจัตุรัสด้านละ 5.50 เมตร

การปั้นหล่อใช้วัสดุภายในประเทศทั้งสิ้น และ เป็นผลงานของนักวิชาการกับช่างลาวล้วน ทั้งหมดแล้วเสร็จลงในเวลาเพียง 4 เดือนครึ่ง จากปรกติที่จะต้องใช้เวลานาน 6 เดือน นายสมสะหวาด กล่าว

เหมืองทองเซโปนโดยบริษัทมินมีทัลส์กรู๊ปล้านช้างมิเนอรัลส์จำกัด (MMG Lane Xang Minerals) บริจาคทองแดงน้ำหนัก 8 ตันเพื่อการนี้

บริษัทธุรกิจเอกชน รัฐวิสาหกิจ และประชาชนจำนวนมาก ได้ร่วมบริจาคเป็นเงิน วัสดุต่างๆ เพื่อการสร้างพระบรมราชานุสาวรีพระเจ้าอะนุวง รองนายกรัฐมนตรีลาว กล่าว.

==========================

ฤกษ์ใหญ่ 8 พ.ย.เบิกพระเนตร “พระเจ้าอะนุ” ตระหง่านริมโขง

Cached:  http://www.manager.co.th/Around/ViewNews.aspx?NewsID=9530000155825

ภาพที่นำขึ้นเผยแพร่ในบล็อกสมาคมลาว ระบุว่าถ่ายวันที่ 2 พ.ย.2553 เจ้าหน้าที่ลาวกำลังนำพระรูปที่หล่อด้วยทองสำริดของพระเจ้าอะนุวง กำลังถูกนำขึ้นประดิษฐานบนฐานตั้งในสวนสาธารณะเจ้าอะนุ ความสูงทั้งหมดกว่า 20 เมตร จะทรงประดิษฐานตระหง่านอยู่ริมฝั่งโขง ทรงหันพระพักตร์ลงเบื้องใต้ ข้ามแม่น้ำไปยังทิศที่ตั้งของราชขอาณาจักรสยามในอดีต ดินแดนที่ชาวลาวจำนวนมากเคยถูกกวาดต้อนไปเมื่อประมาณ 200 ปีก่อน

ASTVผู้จัดการออนไลน์ — ทางการลาวได้กำหนดวันที่ 8 พ.ย.2553 เป็นวันทำพิธีเบิกพระเนตร พระบรมราชานุสาวรีย์พระเจ้าอะนุวง และ พิธีประดิษฐานถูกกำหนดขึ้นใหญ่โตก่อนหน้านั้น 1 วัน มีผู้นำระดับสูงเข้าร่วมขบวนแห่งกับชาวเมืองหลวง

จากนั้นเป็นต้นไป พระมหากษัตริย์ของชาวลาวจะทรงประดิษฐานอย่างเป็นนิรันดร ณ ริมฝั่งแม่น้ำโขง ทรงประทับยืนหันพระพักตร์ข้ามไปยังฝั่งไทย ที่ตั้งของ “ราชอาณาจักรสยาม” ที่พระองค์ทรงต่อสู้ให้พ้นจากการเป็นประเทศราช เมื่อเกือบ 200 ปีก่อน แม้จะไม่ประสบความสำเร็จ

การหล่อและจัดทำพระบรมราชนุสาวรีพระเจ้าอะนุ ดำเนินมาอย่างเป็นขั้นเป็นตอนตั้งแต่หลายเดือนก่อน เพื่อให้ทันเปิดร่วมการเฉลิมฉลอง 450 ปีการก่อตั้งนครเวียงจันทน์ ที่จะเริ่มขึ้นในเดือนนี้

ตามรายงานของสื่อทางการลาวขบวนแห่พระบรมราชานุสาวรีย์จะเริ่มจากวัด สีสะเกด วัดเก่าแก่ที่พระเจ้าอะนุวง ทรงให้ฟื้นฟูบูรณะขึ้นมาใหม่ และกลายเป็นวัดในใจกลางความสัมพันธ์ไทย-ลาวสมัยราชอาณาจักรมาตลอด

กระทรวงวัฒนธรรมและแถลงข่าวจัดการ แถลงเกี่ยวกับงานพิธีนี้ในสัปดาห์ปลายเดือน ต.ค.ที่ผ่านมา ขบวนแห่จะเริ่มเวลาประมาณ 15 นาฬิกา และไปถึงบังบริเวณสวนสาธารณะเจ้าอะนุ เวลา 17 น.ที่นั่น อยู่ริมฝั่งแม่น้ำโขง ริมถนนเจ้าอะนุ ที่อยู่ไม่ไกลจากโรงแรมล้านช้าง โรงแรมเก่าแก่คู่เมืองหลวงของลาว

พล.ท.จูมมะลี ไซยะสอน เลขาธิการใหญ่พรรคประชาชนปฏิวัติลาว และประธานประเทศ จะทำพิธีลั่นฆ้องชัย 9 ครั้ง มีการจุดพลุ ก่อนที่มหาชนจะร่วมกันร้องเพลงสะดุพระเจ้าอะนุ หนังสือพิมพ์เศรษฐกิจ-สังคม กล่าว

ขบวนแห่จะนำหน้าด้วยขบวนของคณะกรรมการระดับชาติ 50 คน ตามด้วยขบวนพระสงฆ์ 120 รูป ขบวนเจ้าหน้าที่ชาย-หญิงอีก 100 คน จากนั้นเป็นขบวนศิลปะ ซึ่งประกอบด้วยขบวนฟ้อนนางแก้ว ขบวนรำแข่งเรือ ขบวนรำปีใหม่ และขบวนเซิ้งบั้งไฟ รวมทั้งหมด 1,050 คน

ค่ำวันเดียวกันจะมีพิธีอัญเชิญพระบรมราชานุสาวรีย์ขึ้นประดิษฐานบน แท่นสูง ตั้งตระหง่านกลางสวนสาธารณะใหญ่ โดยหันพระพักตร์ลงใต้สู่แม่น้ำโขง ในคืนวันเดียวกันจะมีการจัดแสดงมหรสพ และการละเล่นต่างๆ ตลอดทั้งคืนเพื่อฉลองสมโภช สื่อของทางการกล่าว

ทางการได้กำหนดเอาเช้าวันที่ 8 พ.ย.ทำพิธีเบิกพระเนตรพระบรมราชานุสาวรีย์พระเจ้าอะนุวง งานนี้จะมีการจัดทำบุญจำนวน 63 กอง เพื่อรำลึกพระมหากรุณาธิคุณพระมหากษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ของชนชาติลาว.

“สมควรจัดกองบุญจำนวน 63 กอง เท่านั้น ด้วยเหตุผลคือ เจ้าอะนุวง ทรงมีพระชนม์ชีพอยู่ 62 ชันษา (ค.ศ.1767-1829 จากการค้นคว้าศึกษาของมหาสีลา วีละวง ปราชญ์ของชาวลาว) เพื่อเป็นสิริมงคล จึงเพิ่มอายุอีก 1 กอง” ดร.บุนเที่ยง สิหลิปะพัน อธิบดีกรมวิจิตรศิลป์ กระทรวงแถลงข่าวและวัฒนธรรม กล่าวกับเศรษฐกิจ-สังคม

พระเจ้าอะนุวง ที่ชาวไทยรู้จักในชื่อ “เจ้าอนุวงศ์เวียงจันทน์” ในประวัติศาสตร์ ทรงพำนักอยู่ในกรุงรัตนโกสินทร์เป็นเวลาหลายปี และทรงรู้จักอาณาจักรสยามเป็นอย่างดี

หลังกลับสู่ราชอาณาจักรแห่งเวียงจันทน์ พระองค์ทรงตระเตรียมไพร่พล เพื่อกลับไปนำชาวลาว ที่่ถูกกวาดต้อนไปยังอีกฟากหนึ่งของแม่น้ำโขง คืนสู่แผ่นดินแม่

แต่ความพยายามของพระเจ้าอะนุวงในการประกาศเอกราช นำราชอาณาจักรลาวให้พ้นจากการเป็นประเทศราชของอาณาจักรสยามไม่ประสบความสำเร็จ

กองทัพที่เหนือกว่าของสยามบุกเข้าตีนครถึงเวียงจันทน์อีกครั้งหนึ่ง พระเจ้าอะนุวงทรงหลบหนี แต่ทรงถูกจับในเวลาต่อมา ถูกลงโทษด้วยการขังประจาน จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในสมัยสมเด็จพระเจษฎาราชเจ้า พระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 3 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์

ปัจจุบันร่องรอยของ “วังเจ้าลาว” ยังพอมีให้เห็นที่ใต้สะพานพระราม 8 ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตก ที่นั่นเคยเป็นที่ประทับของ “เจ้าอนุวงศ์” กับ ครอบครัว

ทางการลาวในยุคใหม่กำลังฟื้นฟูพระเกียรติประวัติของปฐมบรมกษัตริย์ หลายพระองค์ขึ้นมาเพื่อให้คนรุ่นปัจจุบันศึกษาเป็นบทเรียนเกี่ยวกับความรัก ชาติรักแผ่นดิน และการสร้างประเทศชาติจนกระทั่งมีวิวัฒนาการมาเป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตย ประชาชนลาวในทุกวันนี้

ในนครเวียงจันทน์มีพระบรมราชานุสรณ์ พระมหากษัตริย์หลายพระองค์ คือ พะเจ้าไซเสดถาทิลาด พระเจ้าสีสะหว่างวง เจ้าฟ้างุม และ ล่าสุดคือ พระเจ้าอะนุ ซึ่งสื่อของทางการลาว กล่าวว่าจะเป็นพระบรมชานุสาวรีย์ใหญ่ที่สุดในประเทศ.

ภาพจากเว็บไซต์หนังสือพิมพ์เศรษฐกิจ-สังคม 12 ต.ค.2553 พล.ท.จูมมะลี ไซยะสอน กับ นายสมสะหวาด เล่งสะหวัด รองนายกรัฐมนตรี ประธานคณะกรรมการจัดงานเฉลิมฉลอง 450 ปีการก่อตั้งนครเวียงจันทน์ ไปร่วมในพิธีหล่อพระเศียรพระเจ้าอนะวง ผู้นำสูงสุดของลาวมีกำหนดจะไปเป็นประธานพิธีประดิษฐานบรมกษัตริย์อีกครั้ง หนึ่งสุดสัปดาห์นี้.

ภาพจากเว็บไซต์หนังสือพิมพ์เศรษฐกิจ-สังคม 12 ต.ค.2553 เจ้าหน้าที่ลาวกำลังหล่อพระเศียรพระเจ้าอะนุวง ซึ่งเป็นชิ้นสุดท้ายในขบวนการหล่อและจัดทำพระบรมรูปทองสำริด อีกไม่กี่วันก็จะกลายเป็นพระบรมราชานุสาวรีใหญ่ที่สุดของประเทศ ประดิษฐานตระหง่านอยู่ริมแม่น้ำโขง

ภาพจากเว็บไซต์ pasalao.com "โรงเรียนเจ้าอะนุ" ในนครเวียงจันน์ โรงเรียนเก่าแก่อีกแห่งหนึ่งของเมืองหลวง ตั้งชื่อตามพระนามของบรมกษัตริย์ เมื่อหลายปีก่อนสื่อของทางการเคยตีพิมพ์เผยแพร่ข่าวว่าจะมีการทุบทิ้งเพื่อ สร้างใหม่ ท่ามกลางเสียงคัดค้าน และในที่สุดก็อนุรักษ์เอาไว้ ให้ชนรุ่นหลังได้ศึกษา

ภาพหนังสือพิมพ์เวียงจันทน์ใหม่ ก.พ.2553 "โรงเรียนประถมเจ้าอะนุ" หลังใหม่ที่สร้างเสร็จและเปิดใช้แล้ว เป็นอาคารสถาปัตยกรรมลาวสมัยใหม่ที่โอ่อ่ายิ่งกว่าเดิม นอกจากนั้นยังมีถนนสายยาวเลียบแม่น้ำโขงกับสวนสาธารณะใหญ่ริมแม่น้ำอีกแห่ง หนึ่งและสนามกีฬาหลักสำหรับการแข่งขันซีเกมส์ปลายปีที่แล้ว ทั้งหมดได้รับการตั้งชื่อเพื่อเทอดพระเกียรติบรมกษัตริย์

Related News:

Best Comments from Thai side – Thanks to ASTV manager:

New comments

___

ความคิดเห็นที่ 137 from ASTV Manager.co.thai

ไม่มีใครที่ไหนหรอกที่จะเขียนประวัติศาสตร์ยอมรับว่าตัวเองเป็นโจรไปรุกราน ประเทศอื่น แม้แต่ญีปุ่นเองที่ไปรุกรานจีนก็ยังไม่ยอมรับและยังสร้างตำราเรียนบิดเบือน ความจริงอีก…
ความจริงคือสิ่งไม่ตาย

===>>

ประวัติศาสตร์สยามก็บอกชัดว่าทำลายเมืองจริง จะผิดกันตรงการกระทำ ของเจ้าอนุวงศ์เท่านั้นที่แตกต่างชัดเจน จะโยนให้คนอื่นเป็นโจรอยู่ร่ำไปก็ใช่ที่ ถ้าตัวเองเป็นฝ่ายมีชัยบ้าง รู้ได้อย่างไรว่าตัวเองจะไม่ใช่โจร
อยู่กับปัจจุบันเถอะ

ก่อนหน้าที่สยามจะไปยึดครอง แผ่นดินตรงนั้นเรียกอะไรถ้าไม่ใช่ ล้านช้าง
ของสยามตั้งแต่เมื่อไร?

แล้วราชอาณาจักรของชาวกวย-กุยล่ะ มีปรากฏชัดเจนทางประวัติศาสตร์ การที่อยุ่แถวอัตบือของลาว และเหนือของเขมรในปัจจุบัน ไป ยึดครองเค้าไป จะตอบยังไง แม้ทุกวันนี้จริงๆ เค้าก้ออยากเป็นอิสระ ถ้าพูดแบบนั้น มันมีที่สุดตรงไหนอ่ะ เค้าก้อให้อภัยเหมือนกันแหล่ะ ไช่ไหมล่ะ

อย่างประเทศมอญในพม่าอีก เค้าเป็นประเทศอิสระและเจริญมาช้านาน ยังยึดเค้าไปได้เลย
มีที่สุดไหมถ้างั้น

ความจริงคือลาวไม่รักดี ไปฝักใฝ่ญวนแกวในสมัยนั้น ทั้งที่เชื้อสายชาติพันธ์เป็นเชื้อสายเดียวกับไทย ฉะนั้นจึงสมควรแล้วที่กษัตริย์ลาวในสมัยนั้นได้รับผลตอบแทนอย่างสาสมกับการ ทรยศกับคนเชื้อสายเผ่าพันธ์เดียวกัน
มันไม่รักดี

เสียมสืบเชื้อสายมาจากพวกขอม ส่วนลาวก็คือพวกดาวและไตเผ่าต่างๆรวมกัน คนละเชื้อสาย ส่วนที่จะดูถูกบรรพบุรุษลาวเช่นใดก็เป็นสิทธ์ของคุณ เพราะถ้าผมเป็นพม่าผมก็จะบอกกับคุณว่าที่สยามโดนรุกรานก็สมควรแล้วที่ บรรพบุรุษของคุณไม่รักดี จองหองแถมยังปากชั่วๆเหมือนกับคุณนี้ละ
รู้ไว้ช่ะ

ไอบ้าเชื้อชาติเผ่าพันธ์
ภาษาใก้ลเคียง เผ่าพันธ์ใก้ลเคียงก็ไม่ได้หมายความว่าต้องเป็นประเทศเดียวกัน ดูจากเมกากับอังกฤษ อาหรับทั้งหลาย มาเล อินโด และอื่นๆอีกเยอะแยะ ออกความเห็นอย่างนี้เขาเรียกว่าปัญญาอ่อนเข้าใจไหม
น่าสังเวชจริงๆ

พวกขี้ข้าไม่รักดีนี่ยังไม่รู้สำนึก มาอ้างบิดเบือนว่าไทยลาวไม่ใช่เผ่าพันธ์เดียวกัน คงเรียนมาน้อยหรือไร้การศึกษาแต่อยากอวดรู้ จึงอ้างสิ่งผิดประจานตัวเอง สมกับที่ศึกษามาจากประเทศด้อยพัฒนา ไม่รู้จักเงาหัวว่าด้อยพัฒนา แต่มีปากชั่วเหมือนสุนัขมาเห่าหอนให้น่ารำคาญในนี้ ไม่รักดีเหมือนบรรพบุรุษ คงจะสิ้นชาติเป็นขี้ข้าญวนเร็วๆนี้แหละ
พวกขี้ข้าไม่รักดี

พวกด้อยพัฒนาปัญญาอ่อน ไม่เจียมตัวจริง ๆ เสียเวลาที่จะไปสนใจ ไร้สาระ ไร้การศึกษา น่าสมเพช ไม่สมควรที่จะลดตัวไปยุ่งเกี่ยวด้วยกับพวกชั้นต่ำอย่างนี้ มันคนละชั้นกัน เหอ ๆๆๆๆ
พวกด้อยพัฒนาปัญญาอ่อน

ก็ดูคำพูดของคุณชิครับ คนที่มีการศึกษาดีเขาพูดกันอย่างนี้หรือ???? มีทั้งด่าทั้งดูถูกเหยียดหยามสระพัด เท่าที่เห็นมามีแต่ไพร่สถุนเท่านั้นละที่เป็นเช่นนี้
เรื่องจริง

ก็ดูคำพูดของคุณชิครับ คนที่มีการศึกษาดีเขาพูดกันอย่างนี้หรือ???? มีทั้งด่าทั้งดูถูกเหยียดหยามสารพัด เท่าที่เห็นมามีแต่ไพร่สถุนเท่านั้นละที่เป็นเช่นนี้
เรื่องจริง

พวกสถุนชั้นต่ำอย่างนี้ สมควรแล้วที่ใครเขาจะดูถูกเหยียดหยาม เพราะไม่รู้ตัวไม่เจียมเงาหัว ไปว่าเขาก่อนว่าปากชั่ว ทั้งที่ตัวเองชั่วกว่า รู้ไม่จริงและบิดเบือนข้าง ๆ คู ๆ ถ้าตัวเองรู้ว่าตัวต่ำกว่าจริง และยอมรับ คนเขาจะยกย่องสรรเสริญ และให้ความเมตตา และช่วยเหลือกัน แต่นี่ไม่รู้ตัวแสดงอาการเหิมเกริม ก็สมควรแล้วที่เขาจะเหยียดหยามเพราะมันเป็นความจริง
เรื่องจริงของสถุน

คนดีมีการศึกษาเขาไม่พูดกันอย่างนี้หรอก
จำเอาไว้

คนมีมันสมองเขาไม่หน้าหนา มาต่อปากต่อคำอย่างนี้หรอก รู้ตัวว่าด้อยกว่า ถ้ามีสมอง เขาจะอายและหลบหน้าไปนานแล้ว เหอ ๆๆๆๆ
คนหน้าหนา

จำเป็นอะไรต้องหลบ ถ้าคุณว่าคนอื่นหน้าหนา คุณก็หน้าด้านไม่แพ้กันหรอก คุณมีเหตุผลของคุณ ผมก็มีเหตุผลของผมก็แค่นั้น มันน่าจะเป็นเรื่องที่คุยกันแต่ที่คุณไปดูถูกเหยียดหยามประเทศเพื่อนบ้าน เช่นนั้น คุณคิดว่าคุณทำถูกแล้วหรือ?? ถ้าคุณคิดว่าตัวเองทำถูกก็ไม่มีอะไรที่ต้องพูดกัน แต่อย่าลืมว่าสายสัมพันธ์ไทยลาวเป็นสิ่งที่เราๆควรให้ความสำคัญ ที่ผ่านมาตั้งแต่รากหญ้าประชาชนไปจนถึงสถาบันสูงสุดอันเป็นที่เคารพต่าง เพียรพยายามที่จะเสรีมสร้างสายสำพันธ์นี้ให้มั่นคงและยืนยาว ผมถือสิ่งเหล่านั้นเป็นความรับผิดชอบของตนเช่นกัน ส่วนคุณ ถ้าคุณหากไม่สนใจ ไม่ถือเป็นสิ่งสำคัญ คุณก็เดีนตามเส้นทางการทำลายของคุณไป ส่วนผม ผมก็มีเส้นทางของผมที่ไม่มีใครจะสามารถจะมาบงการได้
ก็เท่านั้น

___

เจ้าอะนุวง เป็นต้นแบบของคนลาวที่แท้จิง เมื่อคิดเถิง ปะหวัดสาดแล้ว ความเป็นลาวล้านช้าง ช่างมีความหมายและยิ่งใหย่ หากราชอานาจัก ล้านช้างยังคงไว้แห่งความ สะเมีพาบ ความรัก ความสามักคี และ กานให้อะไพ พวกเฮาลูกหลาน ลาวล้านช้าง คงจะมีความสุขยิ่งกว่าที่เป็นอยู่ในปัดจุบัน บ่มีใผที่จะฮักเฮา เหมือนลาวฮักลาว เลือดลาวล้านช้าง
pailao9@yahoo.com

==============

ขอให้ดวงวิญญาณของท่านไปสู่สุขคติ พร้อมด้วยเหล่าครอบครัวและญาติมิตรสหายที่จากไป อยากจะให้เหล่าผู้รักชาติได้เห็นว่า วันนี้บ้านเมืองของเราเป็นอิสระแล้ว ความฝันที่ท่านหวังไว้และสิ่งที่ท่านเคยทำ ลูก หลานชาวลาวขอสัญญาว่าจะสามัคคีกันและจะทำทุกอย่างเพื่อความก้าวหน้าของแผ่น ดินแม่ เราไม่อยากเดินไปข้างหน้าด้วยความอิจฉาริษยาซึ่งกันและกันเหมือนในอดีตอีก แล้ว ประวัติศาสตร์ที่ผ่านมามันเจ็บปวดสำหรับลูกหลานชาวลาวและพวกเราได้เรียนรู้ มาพอแล้ว

Cheer Laos !
ลาวล้านช้าง

================

ความคิดเห็นที่ 97

ประวัติศาสตร์มีไว้ให้ศึกษาแต่ไม่ได้มีไว้ให้โกรธแค้นกัน.  อยากให้หันไปมองประเทศแถบยุโรปตะวันตก หรือแม้แต่ญี่ปุ่นกับอเมริกาในสงครามโลก ซึ่งเป็นอะไรที่โหดร้ายกว่าประวัติศาสตร์ในอินโดจีนมากมาย.  รูปการศึกเมื่อครั้งโบราณฝ่ายใดได้ชัย ก็ต้องเผาเมืองผู้ปราชัย และกวาดต้อนทรัพยสิน เหมือนกันหมด ส่วนความสูญเสีย คนรุ่นหลังก็ต้องอภัยซึ่งกันและกันครับ.  เราจะรวมเป็นประชาคมอาเซี่ยนในอีกไม่ช้า ไม่ควรมัวแต่ขุ่นข้องหมองใจกัน หมดยุคของการรบพุ่งแย่งชิงดินแดนแล้วครับ.

จับมือกันแล้วก้าวไปข้างหน้าเถิด พี่น้องอินโดจีน พี่น้องอาเซี่ยน

.
เริ่มต้นด้วยการให้อภัย

===============

ความคิดเห็นที่ 127

รุ่นทวดรุ่นยาย ปัจจุบันกลายเป็นคนสระบุรี แต่เชื้อชาติเดิมเป็นลาว เข้ามาพร้อมเจ้าอนุวงศ์ .. ยายเคยบอกว่า ไม่ได้เข้ามาเป็นกบฎ แต่จะเข้ามาช่วยไทยต่างหาก บางทีประวัติศาสตร์ก็อาจเปลี่ยนได้ … ยศฐาบรรดาศักดิ์ ผลประโยชน์
2345

==>>>

ในพื้นเวียงของลาวบันทึกไว้ต่างจากบันทึกของสยาม.  เท่าที่อ่านก็มีข้อสังเกตอยู่ว่าหากเจ้าอนุวงศ์จะมาช่วยสยาม น่าจะแจ้งให้ราชสำนักสยามซึ่งคุ้นเคยกับเจ้าอนุวงศ์อย่างมากได้ทราบ การที่เจ้าอนุนำทัพเพื่อจับตัวเจ้าเมืองโคราชที่รังแกราษฎร เป็นประเด็นที่ทำให้ทางสยามซึ่งไม่ทราบข่าวมาก่อนเข้าใจผิดได้.  เป็นแค่ข้อสังเกตนะครับ ถ้าเจ้าอนุมีเจตนาที่ดีก็น่าเสียดายที่เข้าใจผิดกัน
เรียนรู้และศึกษา

บรรพบุรุษคุณถูกกวาดต้อนมาในฐานะเชลยศึกต่างหาก ไม่ได้มาพร้อมกับเจ้าอนุวงศ์ แต่ถูกกวาดต้อนโดยทหารสยาม
เจงกิสข่าน

==============

ความคิดเห็นที่ 144

เป็นผู้ร้ายมายาวนาน อยู่ๆทำมั้ยอยากเป็นพระเอกขึ้นมา ชาวลาวมองว่า การไปยึดครองแผ่นดินผู้อื่น เผาบ้านเผาเมือง เผาวัดวาอาราม เข่นฆ่าผู้คนคือโจรปล้นแผ่นดิน ก็ถูกต้องแล้ว สยามยังเรียก 3 จังหวัดภาคใต้ว่า โจรใต้ เรียกพวกเสื้อแดงว่าพวกควายแดง เฮาเรียกโจรก็โกธร จะเรียกควายก็เคืองขุ่น เอาไงดีล่ะ?
คนริมของ

==============

ความคิดเห็นที่ 142

ไทยกับลาวมันก็พูดภาษาเดียวกัน ไม่รู้ว่าลาวจะตะแบงไปเพื่ออะไร ลาวยังไม่เจริญทั้งในด้านจิตใจและกายภาพ

  • แท้ที่จริง ลาวไม่ได้ทำอะไรให้ไทยเรานะ เขาแค่สร้างอนุสารีย์วิระกษัติย์เขา ไม่น่าจะร้อนหัวไทยเราเลย แล้วไปว่าเขา เราไม่ชาติต่ำกว่าเขาเหรอ ไม่น่าเกิดมาเป็นไทยเลย
    ดวงกมล
  • ทยกับลาวมันก็พูดภาษาเดียวกัน ไม่รู้ว่าลาวจะตะแบงไปเพื่ออะไร ลาวยังไม่เจริญทั้งในด้านจิตใจและกายภาพ
    ———————————-
    ไทย ลาวพูดภาษาเดียวกัน แต่ลาวฟังภาษาไทยรุ้เรื่อง ส่วนไทยฟังภาษาไทยไม่รู้เรื่อง มันน่าอายจริงเลย คนอิสานร่วมประเทศเดียวกับไทยสยามมาเกือน 200 ปิ ไทยอัปรีย์มันฟังภาษาลาวอิสานไม่ได้ ใครละตะแบงกันหว่า
    อีสานไม่ใช่สยาม

==============

ASTV:  ความคิดเห็นที่ 38 – from original ASTV Manager.co.thai

หนังสืออานามสยามยุทธเมื่อพิมพ์แจ้งไว้หน้าปก ว่า เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ที่สมุหนายกในรัชกาลที่ 3 กรุงเทพฯ เป็นผู้เรียบเรียงไว้ 55 เล่ม สมุดไทยตัวรง ว่าด้วยรายงานราชการกองทัพไทย ไปทำศึกสงครามกันกับ ลาว เขมร ญวน ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์

ต้นสมัยรัตนโกสินทร์ กล่าวได้ว่าไทยสิ้นสุดการสงครามกับพม่าลงเนื่องจากอังกฤษแผ่ขยายอิทธิพลเข้า ไปยึดครองพม่า แต่ไทยก็ต้องหันไปเผชิญปัญหาการสงครามกับลาว กัมพูชา และเวียดนามโดยเริ่มตั้งแต่การปราบกบฏเจ้าอนุวงศ์แห่งเวียงจันทน์ ที่ฉวยโอกาสขณะที่ไทยเตรียมการระวังป้องกันพระนครจากการรุกรานของอังกฤษ

ใน พ.ศ.2369 กองทัพหน้าของเวียงจันท์จู่โจมเข้ามาถึงสระบุรี ส่วนทัพหลวงของเจ้าอนุวงศ์เข้ายึดครองนครราชสีมา ส่วนทางด้านนครศรีธรรมราชรายงานว่าสามารถส่งทหารมาช่วยขัดตาทัพได้เพียงแค่ 2,000 คนเพราะมีกำลังเรืออังกฤษมาจอดอยู่ในน่านน้ำมลายู จำนวน ห้าลำ ไม่ทราบว่าจะไปที่ใด กรุงรัตนโกสินทร์จึงมีศึกที่จะต้องระวังทางด้านใต้อีกทางหนึ่ง กองทัพที่สอง สาม และสี่ ซึ่งเตรียมจะขึ้นไปทางปราจีนบุรี จำต้องถูกเรียกกลับให้ลงไปรักษาปากแม่น้ำเจ้าพระยา การสงครามกับเวียงจันทน์ต้องใช้เวลาถึงสามปี กว่าจะจับเจ้าอนุวงศ์ได้ และได้อาณาจักรลาวคืนมา

ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ดร.ทศพร วงศรัตน์ (ราชบัณฑิต) ได้ตั้งข้อสังเกตว่า เหตุการใน พระอภัยมณีคำกลอนของสุนทรภู่ที่ได้ประพันธ์ไว้นั้น ตรง กับเหตุการณ์จริง ห้วงเวลาที่ เจ้าอนุวงศ์กบฏเวียงจันทน์ ถูกจับขังกรงส่งมาถึงกรุงเทพฯ ในวันพฤหัสบดีที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2371 หลังจากที่ได้รับการแช่งด่าทรมานหน้าพระที่นั่งสุทไธสวรรย์ ประมาณ 7 วัน 8 วัน ก็ตาย (พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ ร.3) ในกรณีนี้วันพุธของสุนทรภู่เท่ากับได้เพิ่มความชัดเจนให้แก่ประวัติศาสตร์ ไทย พระอภัยมณีคำกลอน ตอนที่ 26 หน้าที่ 415 อุศเรนตายแล้วผีไปเข้านางวาลี ความว่า

___

“ชักชะงาก รากเลือด เป็นลิ่มลิ่ม
ถึงปัจฉิม ชีวาตม์ ก็ขาดสาย
เป็นวันพุธ อุศเรน ถึงเวรตาย
ปีศาจร้าย ร้องก้อง ท้องพระโรง”

___

ย้อน ไปเมื่อครั้งรัชกาลที่ 2 เมื่อครั้งสมเด็จพระนั่งเกล้าฯยังเป็นกรมหมื่นเจษฎาบดินทร และเจ้าพระยาบดินทรเดชา เป็นจมื่นเสมอใจราช วันหนึ่งมีการเสด็จพระราชดำเนินทางเรือวันนั้นเป็นฤดูหนาวหมอกลงจัดเรือของ จมื่นเสมอใจราชผ่านมาพลัดหลง และเฉียดเรือพระที่นั่งของกรมพระราชวังบวรฯ อันเป็นความผิดพระอัยการฐานตัดหน้าฉาน ต้องโทษจำขังอยู่ระยะหนึ่ง กรม หมื่นเจษฎาฯ ทรงเห็นหน่วยก้านของ จมื่นเสมอใจราช ว่าเป็นคนเข้มแข็งจะเป็นหลักของบ้านเมืองต่อไปได้ จึงขอพระราชทานอภัยโทษ ไม่นานจมื่นเสมอใจราช ได้เลื่อนเป็นพระยาเกษตรรักษา อยู่ในกรมนา พระยาเกษตรรักษา ออกไปทำนาหลวงอยู่พักหนึ่ง ก็ถึงคราวเคราะห์มีคนกล่าวโทษว่าล้อมรั้วทำค่ายคูประตูหอรบที่กองนาคล้ายจะ ส้องสุมกำลังพลเป็นกบฎ จึงต้องพระราชอาญาจำคุกอยู่นาน จนสิ้นรัชสมัยของสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย กรมหมื่นเจษฎาฯ ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ จึงโปรดให้พ้นโทษเข้ารับราชการใหม่เป็นพระยาราชสุภาวดี

เจ้า พระยาบดินทรเดชา เวลานั้นได้เป็นที่พระยาราชสุภาวดี แล้วแต่ยังไม่มีบ้านเรือนจะอยู่แน่นอน คราวนี้ลงอยู่ในแพลอย ซึ่งว่าที่จริงก็ไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดของสมัยโน้น เพราะธรรมดาชาวบ้านชาวช่อง แม้แต่ขุนนางบางท่านก็อยู่แพกันแทบทั้งนั้น ในภาพโบราณ จะเห็นแพจอดกันเป็นตับตามแม่น้ำลำคลอง

พระยาพิไชยวารี (เจ้าสัวโต) เป็นข้าหลวงเดิม ในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าฯ เช่นเดียวกัน จึงชักชวนให้เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์) นำแพมาจอดปักหลักที่ท่าน้ำหน้าบ้าน พระยาพิไชยวารี ผู้นี้ต่อมาในรัชกาลที่ ๔ ได้เป็น เจ้าพระยานิกรบดินทร์ ต้นสกุล ‘กัลยาณมิตร’

เมื่อเกิดศึก เวียงจันทน์ พระยาราชสุภาวดีได้เป็นแม่ทัพสู้รบกับข้าศึกอย่างเข้มแข็งมากในการประจันบาน กันครั้งนั้น เจ้าราชวงศ์แม่ทัพลาวเอาหอกแทง ถูกท้องพระยาราชสุภาวดี พระรายราชสุภาวดีชักมีดหมอที่เหน็บไว้แทงสวนไปถูกที่ขา ทนายของท่านเอาปืนยิงถูกเจ้าราชวงศ์บาดเจ็บเล็กน้อย คนของเจ้าราชวงศ์พานายของตนถอนตัวออกไป พระยาราชสุภาวดีเอานิ้วแยงดูแผลว่าไม่ลึกนัก จึงเอารัดประคตพันรองเอวให้แน่นแล้วเรียกให้คนเอาแคร่มาหามบัญชาการรบจนทหาร ลาวแตกพ่ายไป ความสัมพันธ์ระหว่างพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 กับเจ้าพระยาบดินทรเดชา จัดว่าลึกซึ้งนัก ร.3 ทรงเรียกเจ้าพระยาบดินทรฯว่า พี่สิงห์ บางครั้งเมื่อเข้าเฝ้าในที่รโหฐานทรงโยนหมอนอิงให้กับเจ้าพระยาบดินทรฯ ท้าวข้อศอก เจ้าพระยาบดินทรฯ รับไว้แล้วก็วางไว้ข้างหน้าหาได้ใช้หมอนนั้นไม่ การกระทำเช่นที่ทรงทำนี้ ไพร่พล คนใดมีหรือจะไม่ตื้นตันด้วยความจงรัก (จำนง เทพหัสดิน ณ อยุธยา, อำนาจอยู่หนใด ชีวประวัติเหมือนนวนิยายของนักปกครอง 7 ท่าน.–พิมพ์ครั้งที่ 1.–กรุงเทพฯ : พัฒนา, 2533.หน้า139-140)

ตลอดเวลาแห่งช่วงสงคราม นี้ ญวนได้ให้การสนับสนุนลาวอย่างเต็มที่ไม่เพียงแต่ลาวเท่านั้นประเทศกัมพูชา ซึ่งเคยขึ้นอยู่กับไทยมาหลายร้อยปี ญวนก็ได้เข้ามาแทรกแซงโดยสนับสนุนราชบุตรีของเจ้าแผ่นดินกัมพูชาที่ทิวงคต ให้เป็นกษัตริย์ และได้พยามทุกวิถีทางที่จะกลืนกัมพูชาให้เป็นของ ญวน จากศึกครั้งนี้ป็นต้นเหตุนำไปสู่การสงครามกับกัมพูชาและเวียดนาม และขยายต่อเป็นสงครามยืดเยื้อกับเวียดนาม ที่ใช้เวลายาวนานถึง 14 ปี (พ.ศ.2378 – 2392)

ใน พ.ศ.2376 เมืองไซง่อนก่อการจราจลโดยฝ่ายกบฏ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) เป็น แม่ทัพบกยกกองทัพไปตีเขมรและหัวเมืองญวนลงไปถึงเมืองไซง่อนเพื่อช่วยฝ่ายกบฏ และให้เจ้าพระยาพระคลัง (ดิศ บุนนาค) เป็นแม่ทัพเรือไปตีหัวเมืองเขมรและญวนตามชายฝั่งทะเล โดยไปสมทบกับกองทัพบกที่เมืองไซง่อน ในส่วนของกองทัพเรือต้องยกกำลังไปหลายครั้งเช่นเดียวกับการรบทางบก

ใน สงครามกับญวนครั้งนี้ เจ้าพระยาบดินทรฯ ได้สั่งให้ตัดศีรษะนายขำ บุตรคนที่ 18 ของท่านในข้อหาขลาดกลัวต่ออริราชศัตรู อันเป็นการลงโทษอย่างรุนแรง เป็นมาตรการที่ให้ ไพร่พล เกิดความยำเกรงต่อกฎข้อบังคับและคำสั่ง จนเป็นกำลังไปสู่ชัยชนะได้

ในพ.ศ.2384 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรง พระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าฟ้ากรมขุนอิศเรศรังสรรค์เป็นแม่ทัพเรือยกกองทัพเรือ ไป ตีเมืองโจดก เรือรบไทยที่เดินทางไปร่วมรบในครั้งนี้มี เรือกำปั่นพุทธอำนาจ เทพโกสินทร์ ราชฤทธิ์ วิทยาคม อุดมเดช เรือค่าย เรือปักหลั่น และเรือมัจฉานุ ซึ่งใช้บรรทุกเสบียงอาหาร อย่างไรก็ดีการรบทางเรือครั้งนี้ไม่ประสบผลสำเร็จเนื่องจากทหารไทยไม่ชำนาญ ภูมิประเทศ และเรือ ไทยมีสมรรถนะที่ด้อยกว่า เรือญวน (ดูรายละเอียดใน พลเรือตรี แชน ปัจจุสานนท์, 2508) ทั้งในเรื่องของขนาดและประสิทธิภาพ ด้วยเหตุผลดังกล่าวพระบาทสมเด็จพระนั่ง เกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงเห็นความจำเป็นที่จะต้องต่อเรือรบใหม่เป็นเรือ ป้อมอย่างญวน สามารถติดตั้งปืนใหญ่ได้หลายกระบอก ทั้งนี้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้เจ้าพระยาพระคลังเป็น แม่กอง อำนวยการต่อเรือป้อมแบบญวนไว้ใช้ในราชการ 80 ลำ ในที่สุดการรบระหว่างญวนกับไทยที่ยืดเยื้อมาถึง 14 ปี ก็ต้องยุติลงโดยพระบาทสมเด็จ พระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงให้ยกเลิกการศึกครั้งนี้และมีการเจรจาสงบศึกใน พ.ศ.2390 เพราะ ทรงพิจารณาเห็นว่ามีแต่จะสิ้นเปลืองทรัพยากรและกำลังคน เปรียบเหมือนว่ายน้ำท่ามกลางมหาสมุทรไม่เห็นเกาะเห็นฝั่ง (พันเอก หม่อมราชวงศ์ ศุภวัฒน์ เกษมศรี, 2531 : 291)

หนังสืออานามสยามยุทธ ฉบับสรุปของกรมยุทธศึกษาทหาร กองบัญชาการทหารสูงสุดเรื่องนี้ป็นการย่อเรื่องการสงครามระหว่างไทยกับลาว กัมพูชาและเวียดนาม ซึ่งเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) สมุหนายกอัครมหาเสนาบดีที่ได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็นแม่ทัพในทำสงคราม บันทึกหลักฐานไว้เป็นรายงานราชการกองทัพที่ปฏิบัติการในสงครามดังกล่าว ได้มีการจัดลำดับหัวข้อเรื่องใหม่ ใช้สำนวนภาษาตามสมัยปัจจุบัน เพื่อสะดวกแก่ผู้อ่านและเข้าใจง่ายขึ้นกว่าฉบับเต็ม เนื้อหาที่น่าสนใจของหนังสือ ได้แก่ วิธีการดำเนินการทางทหารของไทยในอดีตความเฉลียวฉลาดรอบคอบ ละเอียดถี่ถ้วนของผู้นำทางการทหาร นับตั้งแต่องค์พระมหากษัตริย์ เรื่อยลงไปจนถึงขุนนางแม่ทัพนายกองน้อยใหญ่ แสดงให้เห็นถึงกระบวนการจัดทัพ การวางแผนการรบ การดำเนินกลยุทธ์ อุบายและเล่ห์กลการศึกการจัดการด้านกำลังพล ขวัญและกำลังใจของทหาร การส่งกำลังบำรุงการจัดการกับพลเมืองและดินแดนที่ยึดได้ ซึ่งยังคงทันสมัยและเป็นความรู้อันเป็นประโยชน์แก่วงการทหารไทยในปัจจุบัน ได้เป็นอย่างดี แม้ว่าจะผ่านกาลเวลามานานถึงเกือบ 200 ปี. (กรมยุทธศึกษาทหาร กองบัญชาการทหารสูงสุด. อานามสยามยุทธ ฉบับสรุปเรื่อง. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์กรมแผนที่ทหาร กองบัญชาการทหารสูงสุด. 2542. 95 หน้า)

ลาวเขียนมั่วความจริงคือลาวไปเข้ากับญวน

=============

ความคิดเห็นที่ 7

ชอบก็ตรง “การให้อภัย” นี่แหละ ไม่มีฝ่ายไหนถูกฝ่ายไหนผิด ต่างฝ่ายต่างทำเพื่อผลประโยชน์ตัวเองกันทั้งนั้น สุดท้ายนี้ก็ดีใจที่ไทยลาวกลับมาอยู่ร่วมกันได้อย่างมีความสุข ไม่เหมือนพวกเนรคุณขะแมดำดินบางพวก

================

ความคิดเห็นที่ 88

ประเทศไหนเอาประวัติศาสตร์มาเถียงกัน จะยกความเชื่อเป็นตอนๆ เพื่อประโยชน์ของตน, หาก จะคุยเรื่องอดีตที่ผ่านมา น่าจะยกเอาช่วงเวลาที่ยังไม่มีประเทศมาคุยกัน เช่น ยุคก่อนประวัติศาสตร์ แบบนี้จะไม่มีปัญหาระหว่างประเทศ
คำว่า”ประเทศ” เกิดมาภายหลังมนุษย์ เป็นคำเป็นภาษาทางการเมือง ทางรัฐศาสตร์ ทางการปกครอง ไม่ได้เป็นไปเพื่อโลก หรืออยู่เพื่อโลก ในอนาคตนิยามของคำว่าประเทศอาจถูกยกเลิกไปากโลกนี้ เหมือนกรณีคำว่า เชื้อชาติ (race) ถูกยกเลิกออกจาก passport อีก 5 ปี เรา 10 ประเทศ จะรวมเป็น AEC แล้ว เร่งปรับตัวกันหน่อยนะครับทุกท่าน
AEC 2015

==============

ความคิดเห็นที่ 63

ที่ว่า “กองทัพสยามยกข้ามโขง บุกเข้าถึงกรุงเวียงจันทน์ เผาเมืองจนราบคาบ วัดวาอารามสำคัญทุกแห่งถูกเผาทำลายวอด ยกเว้นวัดสีสะเกดเพียงแห่งเดียว ซึ่งเป็นที่ตั้งทัพและเป็นที่เผาศพทหารสองฝ่ายที่เสียชีวิตจากการศึก”

นั้น เป็นการพูดความจริงด้านเดียวนะครับ ของจริงคือ ก่อนที่พระราชสุภาวดี (สิงห์) แม่ทัพสยามจะยกทัพข้ามแม่น้ำโขงไปนั้น ได้ให้โอกาศครั้งสุดท้ายแก่เจ้าอนุวงศ์ ที่จะกลับใจมาขออภัยโทษจากสมเด็จพระนั่งเกล้า (ร.๓)

ตอนแรกเจ้า อนุวงศ์ก็ยังรับปากว่าจะสงบศึกและติดตามแม่ทัพสยามกลับกรุงเทพฯ แต่ในคืนนั้นทางฝ่ายลาวได้มอมเหล้าฝ่ายสยามที่ไปเจรจา แล้วจับฆ่าเสียเกือบหมด จากทหารสยามที่ส่งไปเกลี้ยกล่อมเจ้าอนุวงศ์ ๕๐ นาย มีเพียง ๓ นายเท่านั้นที่ว่ายข้ามโขงกลับมาได้ ที่เหลือตายหมด ด้วยเหตุนี้พระราชสุภาวดีแม่ทัพสยามจึงโกรธมากที่เจ้าอนุวงศ์ไม่รักษาคำพูด และสั่งบุกเวียงจันทร์ทันที ที่เหลือก็เป็นอย่างที่ทราบกัน

ปล. ลูกหลานเจ้าอนุวงศ์บางส่วนไม่เข้าร่วมกับเจ้าอนุวงศ์ก็มีเยอะครับ และรับราชการต่อมาได้เป็นถึงเจ้าเมืืองอุบล คือ เจ้าพรหมเทวานุเคราะห์วงศ์ หรือ เจ้าหน่อคำ เป็นเจ้าเมืองอุบลราชธานี ลำดับที่ 5 (ช่วงปี พ.ศ. ๒๔๐๙-๒๔๒๕)
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยเจ้าหน่อคำเป็นบุตรของเจ้าคี่ ซึ่งเป็นหลานปู่เจ้าอนุวงศ์ แห่งเมืองเวียงจันทน์
สองฝั่งโขงพี่น้องกัน

================


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 578 other followers

%d bloggers like this: